Samenwerking tussen fotograaf en videograaf. Niet altijd een horror verhaal.

Masters of Wedding Photography

Samenwerking tussen fotograaf en videograaf. Niet altijd een horror verhaal.

Een huwelijk is één van de belangrijkste gebeurtenissen in iemands leven.

Een huwelijk is één van de belangrijkste gebeurtenissen in iemands leven.

De druk is dan ook groot om als huwelijksfotograaf tot een mooi resultaat te komen. Samenwerken met een videograaf is niet altijd even gemakkelijk. Als de stijlen niet goed overeenkomen of als we elkaar in de weg beginnen te lopen. De fotograaf is dan ook soms bezorgt dat de videograaf in de weg zal lopen, omdat dit helaas soms ook echt gebeurt. Goede afspraken maken en respect hebben voor elkaar werk is noodzakelijk. Als je als fotograaf al een keertje hebt samengewerkt met een videograaf is er meestal al een goede basis om op verder te werken. Indien dit niet het geval is zal ik als fotograaf altijd proberen de videograaf te contacteren en zijn stijl opzoeken. Zodat we elkaar niet voor het eerst ontmoeten op het huwelijk. Bij dit huwelijk van Andreea en Stijn was dit ook het geval. Het telefonisch contact met videograaf Maarten van Headshot media verliep heel vlot. Dus was ik al een beetje gerustgesteld om aan het huwelijk te starten. Eenmaal aangekomen op het huwelijk zag ik dat Maarten al aanwezig was. Met een simpele oogopslag of een klein gebaar wisselden we van positie in de kleine ruimte waar het haar en make-up van Andreea werden gedaan. En ik voelde onmiddellijk aan, dit zit goed. Hierna gingen we samen een kijkje nemen naar de ruimte voor het aankleden van de bruid en toetsten we samen ideeën af, om zo uiteindelijk tot een goede strategie te komen om het aankleden vast te leggen op beeld. Bij het aankleden van de bruidegom maakte de videograaf kleine subtiele grapjes, en bepaalde zo mee een ontspannen sfeer. Tactvol en subtiel filmde hij kort, de nodige shots die hij nodig had. En liet zo ruim voldoende tijd over om ook zelf mijn shots te kunnen nemen. Regelmatig vond hij een interessante hoek, die ook ook wel wou proberen. Ook tijdens de first look kwamen samen tot een goede strategie om het koppel optimaal te fotograferen. Waarbij we elkaar niet of nauwelijks in de weg liepen. De dag verliep bijzonder aangenaam. Het koppel was prachtig, alles verliep naar wens en ik had zowaar een vriend voor de dag gevonden. Na het wettelijk huwelijk en een klein diner, zou de geplande fotoreportage plaatsvinden. De druk werd weer een beetje groter. De zon scheen ongenadig hard, en het zou niet gemakkelijk worden om tot een goed resultaat te komen. Na een 15tal minuten kwam plotseling een familielid ons melden dat grootmoeder zich niet goed voelde. Oh, jeetje. Ook dat nog! Ik stond onder spanning en wist niet goed wat doen. Ga ik verder, of stop ik? Gaat het koppel mij dan verwijten dat ik geen foto's heb? Tot Maarten uiteindelijk voorstelde. Kom Ronny, laat ons stoppen. Zo kan Stijn nog wat tijd doorbrengen met zijn grootmoeder en kunnen we straks nog wat fotograferen als er tijd is. Dit leek me de juiste keuze. Hoe had ik zo ongevoelig kunnen zijn om dit zelf niet te weten? Natuurlijk zou Stijn zijn hoofd er niet naar staan en met zijn gedachte bij zijn grootmoeder zitten. Wat tactvol van de videograaf om dit op te merken. Voor het diner verkende ik samen met de videograaf de locatie opnieuw. Deze keer was het tijdstip dicht bij zonsondergang. Onze tijd was kort, dus moesten we een goede strategie uitwerken zodat we samen genoeg materiaal zouden hebben. We werkten zij aan zij, maar soms ook alleen om even totale vrijheid te hebben. Of een wide shot te maken. Gelukkig was het koppel bereid om nog wat tijd vrij te maken. We werkten zo snel we konden en verplaatsten ons zonder tijd te verliezen naar de punten die we hadden op voorhand hadden uitgekozen tijdens onze verkenning. Op het einde van de reportage was de locatie en het koppel verlicht door het gouden licht van de zonsondergang. Zij aan zij liepen wij mee met het koppel. De beleving van dit prachtig tafereel was nog mooier omdat ik het niet alleen kon delen met het koppel maar ook met mijn maatje van de dag. S'avonds bij het diner wat ook het niet zo eenzaam als anders. Nee, we konden samen ideeën uitwisselen over de dag, onze toekomstplannen. Wat een aangename dag! Wat een fijne samenwerking. Samenwerken met een videograaf. We horen zo dikwijls de horrorverhalen. Maar het hoeft niet altijd een probleem te zijn. Het kan ook geweldig mooi zijn! Deze foto kwam tot stand, zij aan zij met de videograaf. Als broeders in de strijd, elkaar steunend, door dik en dun. Dat hij uiteindelijk ook nog een masters of wedding award heeft gewonnen is de kers op de taart. Volgende week komen we opnieuw samen, om te kijken of we elkaar niet kunnen verstreken door wat regelmatiger samen te werken. 


Ronny Wertelaers

Most Read

Masters of Wedding Photography

Bruiloft op een Frans kasteel

Online fotobespreking

members only

Masters of Wedding Photography

Online fotobespreking

Leave your Comment